A Βασικά μαθηματικά εργαλεία

A.2 Γραμμική Άλγεβρα – Ιδιοτιμές και Ιδιοδιανύσματα Πινάκων

Παρακάτω δίνουμε μια συνοπτική παρουσίαση βασικών εννοιών της γραμμικής άλγεβρας [34].

A.2.1 Το πρόβλημα των ιδιοτιμών

Θεωρούμε πίνακα 𝑨 ο οποίος είναι n×n. Θα μελετήσουμε την εξίσωση

𝑨⁢𝒙=λ⁢𝒙,λ∈ℝ (A.5)

η οποία γράφεται επίσης

(𝑨-λ⁢𝑰)⁢𝒙=0, (A.6)

και είναι ισοδύναμη με ένα σύστημα ομογενών εξισώσεων. Αν det⁡(𝑨-λ⁢𝑰)≠0 τότε το σύστημα έχει μοναδική λύση 𝒙=0.

Παρατήρηση A.4.

Το σύστημα (A.6) έχει μη-μηδενικές λύσεις αν και μόνο αν |𝐀-λ⁢𝐈|=0. Η εξίσωση |𝐀-λ⁢𝐈|=0 λέγεται χαρακτηριστική εξίσωση για τον 𝐀.

Ορισμός.

Οι αριθμοί λ λέγονται ιδιοτιμές του πίνακα.

Παράδειγμα A.3.

Βρείτε τις ιδιοτιμές του πίνακα

𝑨=[41-30].

Οι ιδιοτιμές λ ικανοποιούν την

det⁡(𝑨-λ⁢𝑰)=|4-λ1-3-λ|=0⇒(4-λ)⁢(-λ)+3=0⇒λ2-4⁢λ+3=0⇒λ=1,και⁢ 3.

A.2.2 Ιδιοδιανύσματα

Για κάθε ιδιοτιμή λk έχουμε μία εξίσωση

𝑨⁢𝒗k=λk⁢𝒗k. (A.7)
Ορισμός.

Τα 𝒗k τα οποία αντιστοιχούν στις ιδιοτιμές λk λέγονται ιδιοδιανύσματα του πίνακα.

Παράδειγμα A.4.

Βρείτε τα ιδιοδιανύσματα του πίνακα του προηγουμένου παραδείγματος.

Επίλυση.
(𝑨-λ⁢𝑰)⁢𝒙=0⇒{(4-λ)⁢x1+x2=0-3⁢x1-λ⁢x2=0

Πρέπει να λύσουμε το σύστημα που προκύπτει για κάθε ιδιοτιμή λ.

Έστω λ=1:

{3⁢x1+x2=0-3⁢x1-x2=0⇒3⁢x1+x2=0⇒x2=-3⁢x1.

Έστω λ=3:

{x1+x2=0-3⁢x1-3⁢x2=0⇒x1+x2=0⇒x2=-x1.

Τα δύο ιδιοδιανύσματα είναι

𝒗1=[1-3],𝒗2=[1-1].

Στο παράδειγμα παρατηρούμε ότι:

  • •

    Το σύστημα εξισώσεων για τα ιδιοδιανύσματα έχει άπειρες λύσεις.

  • •

    Ως ιδιοδιάνυσμα, για κάθε ιδιοτιμή, μπορούμε να πάρουμε οποιοδήποτε από τα παράλληλα διανύσματα που προκύπτουν.

  • •

    Τα δύο ιδιοδιανύσματα για τις δύο διαφορετικές ιδιοτιμές δεν είναι παράλληλα (είναι γραμμικά ανεξάρτητα).

Λήμμα.

Όταν έχουμε n διακριτές ιδιοτιμές τότε έχουμε n αντίστοιχα γραμμικά ανεξάρτητα ιδιοδιανύσματα.

Παράδειγμα A.5.

(Πολλαπλές ιδιοτιμές) Βρείτε ιδιοτιμές και ιδιοδιανύσματα του πίνακα

𝑨=[324202423]
Επίλυση.

Χαρακτηριστική εξίσωση

|𝑨-λ⁢𝑰|=0⇒|3-λ242-λ2423-λ|=0⇒(λ+1)2⁢(λ-8)=0.

Οι τρεις ιδιοτιμές λ=λ1,λ2,λ3 είναι (μία διπλή και μία απλή):

λ1=λ2=-1,λ3=8.

Τα ιδιοδιανύσματα γιά λ=λ1,λ2 προκύπτουν από το σύστημα 𝑨-λ⁢𝑰=0. Ο πίνακας 𝑨-λ⁢𝑰 γίνεται τριγωνικός, π.χ., με τη μέθοδο απαλοιφής Gauss:

𝑨-λ⁢𝑰=[424212424]→[424000000]

Λύσεις του συστήματος x1=-(1/2)⁢x2-x3. Αν θέσουμε x2=κ,x3=μ τότε έχουμε ιδιοδιανύσματα

[/2-κ-μκμ]=κ⁢[/2-110]+μ⁢[-101],κ,μ∈ℝ.

Στη διπλή ιδιοτιμή αντιστοιχούν δύο γραμμικά ανεξάρτητα ιδιοδιανύσματα

𝒗1=κ⁢[/2-110],𝒗2=μ⁢[-101].

Το ιδιοδιάνυσμα γιά λ=λ3 προκύπτει από το σύστημα 𝑨-λ⁢𝑰=0 για το οποίο

𝑨-λ⁢𝑰=[-5242-8242-5]→[10-101/2-1000].

Λύσεις του συστήματος x1=x3,x2=(1/2)⁢x3. Αν θέσουμε x3=μ τότε έχουμε ιδιοδιάνυσμα

𝒗3=ν⁢[1/211],ν∈ℝ.
Σύντομο πρόβλημα A.2.

(α) Βρείτε τις ιδιοτιμές και τα ιδιοδιανύσματα του πίνακα

𝑨=[3113]

(β) Δείξτε ότι τα ιδιοδιανύσματα είναι ορθογώνια μεταξύ τους. (γ) Γράψτε τον πίνακα των ιδιοδιανυσμάτων 𝑿, τον 𝑿-1 και τον 𝑫 και δείξτε (με υπολογισμό) ότι 𝑿-1⁢𝑨⁢𝑿=𝑫.

A.2.3 Ιδιότητες ιδιοτιμών και ιδιοδιανυσμάτων

  • •

    Αν ιδιοδιάνυσμα 𝒙 αντιστοιχεί σε ιδιοτιμή λ τότε κάθε διάνυσμα 𝒚=κ⁢𝒙,κ∈ℝ επίσης αντιστοιχεί στην ίδια ιδιοτιμή λ:

    𝑨⁢𝒙=λ⁢𝒙⇒𝑨⁢𝒚=𝑨⁢(κ⁢𝒙)=κ⁢(𝑨⁢𝒙)=κ⁢(λ⁢𝒙)=λ⁢𝒚. (A.8)
  • •

    Το άθροισμα των ιδιοτιμών πίνακα 𝑨 ισούται με το άθροισμα των στοιχείων της διαγωνίου του (δηλαδή του ίχνους του πίνακα Tr⁢𝑨).

  • •

    Το γινόμενο των ιδιοτιμών πίνακα ισούται με την ορίζουσά του det⁡𝑨.

  • •

    Οι ιδιοτιμές ενός άνω ή κάτω τριγωνικού πίνακα είναι τα στοιχεία της διαγωνίου του.

  • •

    Αν ο 𝑨 είναι συμμετρικός (𝑨=𝑨T) τότε τα ιδιοδιανύσματα που αντιστοιχούν σε διαφορετικές ιδιοτιμές είναι ορθογώνια. Αυτά που αντιστοιχούν στην ίδια ιδιοτιμή είτε είναι ορθογώνια είναι μπορούμε να τα κάνουμε ορθογώνια.

A.2.4 Διαγωνιοποίηση πινάκων

Έστω 𝑨 πίνακας n×n με ιδιοτιμές λk και ιδιοδιανύσματα 𝒙k. Φτιάχνουμε τον πίνακα με στήλες τα ιδιοδιανύσματα

𝑿=(𝒙1,𝒙2,…,𝒙n)=[x11x12…x1⁢nx21x22…x2⁢n⋮⋮⋮xn⁢1xn⁢2…xn⁢n] (A.9)

Ισχύει

𝑨⁢𝑿=(𝑨⁢𝒙1⁢𝑨⁢𝒙2⁢…⁢𝑨⁢𝒙n)=(λ1⁢𝒙1⁢λ2⁢𝒙2⁢…⁢λn⁢𝒙n)=𝑿⁢𝑫 (A.10)

όπου έχουμε τον διαγώνιο πίνακα

𝑫=[λ10…00λ2…0⋮⋮⋮00…λn]. (A.11)

Αν υπάρχει ο αντίστροφος του 𝑿 τότε πολλαπλασιάζουμε από αριστερά με 𝑿-1:

𝑫=𝑿-1⁢𝑨⁢𝑿, (A.12)

ώστε ο 𝑨 έρχεται σε διαγώνια μορφή.

Παράδειγμα A.6.

Να εξεταστεί αν είναι διαγωνιοποιήσιμος ο πίνακας

𝑨=[41-30].
Επίλυση.

Έχουμε δει ότι οι ιδιοτιμές είναι λ=1,3 και τα αντίστοιχα ιδιοδιανύσματα

[1-3]  [1-1].

Ο 𝑨 διαγωνιοποιείται από τον

𝑿=[11-3-1]  με αντίστροφο 𝑿-1=[-1/2-1/23/21/2].

Είναι

𝑿-1⁢𝑨⁢𝑿=[-1/2-1/23/21/2]⁢[41-30]⁢[11-3-1]=[1003]=[λ100λ2].
Παράδειγμα A.7.

Να εξεταστεί αν είναι διαγωνιοποιήσιμος ο

𝑨=[21-10]
Επίλυση.

Χαραστηριστική εξίσωση

|𝑨-λ⁢𝑰|=0⇒|2-λ1-1-λ|=λ2-2⁢λ+1=0⇒(λ-1)2=0⇒λ1=λ2=1.

Ιδιοδιανύσματα

𝑨-λ⁢𝑰=[11-1-1]→[1100]⇒x2=-x1 ιδιοδιάνυσμα κ⁢[1-1].

Υπάρχει μόνο ένα ιδιοδιάνυσμα, άρα ο 𝑨 δεν διαγωνιοποιείται.

Παράδειγμα A.8.

Να εξεταστεί αν είναι διαγωνιοποιήσιμος ο

𝑨=[01-10].
Επίλυση.

Χαρακτηριστική εξίσωση

|𝑨-λ⁢𝑰|=0⇒λ2+1=0⇒λ1=i,λ2=-i.

Για λ=λ1=i

𝑨-λ1⁢𝑰=[-i1-1-i]→[1i00]⇒x2=i⁢x1,ιδιοδιάνυσμα κ⁢[1i],κ∈ℝ.

Για λ=λ2=-i

𝑨-λ2⁢𝑰=[i1-1i]→[1-i00]⇒x2=-i⁢x1,ιδιοδιάνυσμα κ⁢[1-i],κ∈ℝ.

Έχουμε δύο γραμμικά ανεξάρτητα διανύσματα, άρα ο 𝑨 είναι διαγωνιοποιήσιμος με τον πίνακα

𝑿=[11i-i],𝑿-1=[1/2-i/21/2i/2]

και ισχύει

𝑿-1⁢𝑨⁢𝑿=[1/2-i/21/2i/2]⁢[01-10]⁢[11i-i]=[i00-i]=[λ100λ2].
Σύντομο πρόβλημα A.3.

Βρείτε έναν τύπο για να υπολογίσετε τη δύναμη 𝑨n τετραγωνικού διαγωνιοποιήσιμου πίνακα 𝑨.

A.2.5 Λύσεις συστημάτων διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξης με σταθερούς συντελεστές

Η γενική μορφή ομογενούς συστήματος n διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξεως με σταθερούς συντελεστές είναι [39]:

y1′=a11⁢y1+a12⁢y2+…+a1⁢n⁢yny2′=a21⁢y1+a22⁢y2+…+a2⁢n⁢yn⋮yn′=an⁢1⁢y1+an⁢2⁢y2+…+an⁢n⁢yn, (A.13)

όπου ai⁢j,i,j=1,…,n είναι σταθερές και yi=yi⁢(x) είναι οι μεταβλητές. Το σύστημα με τη βοήθεια πινάκων ως

𝒀′=𝑨⁢𝒀. (A.14)

όπου

𝒀=[y1⋮yn],𝑨=[a11…a1⁢n⋮⋮an⁢1…an⁢n] (A.15)

Οι λύσεις είναι της μορφής

𝒀=𝒂⁢eλ⁢x (A.16)

όπου 𝒂 είναι ένας σταθερός πίνακας στήλη. Έχουμε 𝒀′=λ⁢𝒂⁢eλ⁢x την οποία αντικαθιστούμε στην εξίσωση και παίρνουμε

λ⁢𝒂⁢eλ⁢x=𝑨⁢𝒂⁢eλ⁢x⇒λ⁢𝒂=𝑨⁢𝒂. (A.17)

Η λύση αυτή είναι μη-τετριμένη (μη-μηδενική) αν λ=λ1,…,λn είναι οι ιδιοτιμές και 𝒂1,…,𝒂n είναι τα ιδιοδιανύσματα του 𝑨.

Παρατήρηση A.5.

Η γενική λύση του συστήματος είναι ο γραμμικός συνδυασμός των λύσεων που αντιστοιχούν στις ιδιοτιμές. Αν θέσουμε 𝐗=[𝐱1…𝐱n] τον πίνακα που έχει στήλες τα ιδιοδιανύσματα τότε η γενική λύση γράφεται ως

[y1⋮yn]=𝑷⁢[c1⁢eλ1⁢x⋮cn⁢eλn⁢x]. (A.18)
Παράδειγμα A.9.

Βρείτε τη γενική λύση του συστήματος

y1′=3⁢y1+y2y2′=y1+3⁢y2
Επίλυση.

Πίνακας συστήματος

𝑨=[3113] με ιδιοτιμές λ=2,4.

Τα ιδοδιανύσματα και οι αντίστοιχες λύσεις είναι

λ1=2,𝒂1=c1⁢[1-1],𝒀=𝒂1⁢e2⁢x⇒[y1y2]=c1⁢[e2⁢x-e2⁢x]
λ2=4,𝒂2=c2⁢[11],𝒀=𝒂2⁢e4⁢x⇒[y1y2]=c2⁢[e4⁢xe4⁢x]

Η γενική λύση του συστήματος είναι ο γραμμικός συνδυασμός των δύο παραπάνω λύσεων

[y1y2]=[c1⁢e2⁢x+c2⁢e4⁢x-c1⁢e2⁢x+c2⁢e4⁢x].